Een piepende mobiel…

nszyXeKHet is zaterdagavond en een paar mensen zitten samen te eten. Zij hebben allen ondersteuning nodig vanwege een verstandelijke beperking.
Opeens begint de telefoon van Bram te piepen. Iemand merkt op dat er zeker weer een smsje binnenkomt en een ander vraagt zich af of mobieltjes niet uit kunnen aan tafel. Bram haast zich zijn telefoon te pakken om hem uit te drukken. Hij verontschuldigt zich daarbij door te zeggen dat hij zojuist een herinnering heeft gekregen aan iets dat hij vanavond beslist nog moet regelen.

 

Hoe bedoel je?
Piet vraagt hem vervolgens wat hij bedoelt. Hij legt dan uit dat hij in de agenda van zijn telefoon afspraken en taken invoert met een alarmpje, zodat hij ze niet vergeet. De interesse is gewekt en een uitgebreide demonstratie volgt. Bram en Piet vergeten het eten en de anderen om hen heen.

Inspelen op de situatie
Na een poosje vraag ik aan Piet : ”joh, denk je dat dat ook op jouw mobieltje zou kunnen…?” Ik heb al eens vaker in die richting gedacht en het ook met hem besproken, maar hij wimpelde het steeds af. Het lijkt mij wel handig voor hem, omdat hij graag zelfstandig wil functioneren én omdat hij zijn mobieltje altijd op zak heeft. Hij heeft op verschillende andere manieren geprobeerd zijn afspraken en taken zelf te managen, maar zonder blijvend resultaat. Piet is daardoor met tegenzin nog steeds afhankelijk van de ondersteuners die hem aan dingen moeten herinneren.

Zal ik je helpen?
Het antwoord is: ”ja, misschien wel…” Bram biedt Piet aan om eens samen met hem naar de mogelijkheden van zijn mobiel te kijken en er een paar afspraken met alarm in op te slaan. Instemmend gemompel is de reactie.

Dinsdagavond: training
Als ik op maandag weer op het werk ben, informeer ik tussen neus en lippen door bij Piet of hij nog samen met Bram naar de telefoon heeft gekeken. Hij antwoordt enthousiast en zegt dat ze er de tijden van zijn sporttraining op dinsdagavond hebben ingevoerd voor de komende drie weken. Op dinsdagavond om 19 uur gaat zijn mobieltje piepen én trillen!

Prachtvoorbeeld
Ik vertel dit verhaal omdat het mooi illustreert:

  • hoe reguliere digitale applicaties mensen kunnen ondersteunen bij het organiseren en herinneren van taken en afspraken. Belangrijk voor het gevoel van eigenwaarde en het kunnen participeren in de samenleving.
  • dat Piet pas ontvankelijk werd voor een eventuele digitale oplossing voor zijn ondersteuningsvraag toen hij meemaakte hoe het werkt bij iemand anders.
  • dat het ondersteunen van mensen bij hun digitale ontwikkeling óók precisiewerk is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *